onze kanalen:
YouTube
flickr
onze favoriete
merken:

Karstwandeling Aurisina Stazione - Prepotto

wegwijzer:
Als je op de snelweg van Triëst naar Monfalcone (A4/E70)rijdt, neem je de afslag Sistiana. Wanneer je de snelweg verlaten hebt, sla je meteen rechtsaf en aan het eind van deze uitrit sla je linksaf. Je bevindt je nu op de provinciale weg SS1 die via Duino-Aursisina richting Triëst voert. Zover volg je de weg niet: na het dorpje Aurisina kom je onder een spoorbrug door en nog een stukje verder sla je linksaf een smalle straat in, richting Aurisina Stazione. Je gaat onder de snelweg door en volgt later een scherpe bocht naar rechts. Net voor je een viaduct (over de spoorlijn) oprijdt, sla je linksaf en rijdt parallel aan de spoorlijn onder het viaduct door. Volg de weg naar rechts (links is de weg afgesloten, oude spoorovergang) en laat vervolgens een weg naar rechts en een naar links liggen. Net voorbij de afslag naar links (schrootverwerkingsbedrijf Noèmi) parkeer je je auto langs de kant van de weg.

beschrijving:
Te voet volg je de weg nog een klein stukje, tot je linksaf kunt en op een onverhard pad uitkomt. Al snel kom je op een volgend splitsing, waar je opnieuw links aanhoudt. Je loopt door het bos, maar niet voor lang: al snel kom je op een weiland uit. Aan het eind van het weiland, in de uiterste zuid-oostenlijke hoek, kun je een stukje het bos inlopen en zo kom je bij de twee ingangen van de Grotta del Bufalo. Pas up: het gaat bij beide ingang een kleine 10m verticaal naar beneden. Nu terug naar het pad waar je liep.

Volg het pad opnieuw een bos in en op een onduidelijke splitsing sla je linksaf. Je blijft op dit pad tot het op een brede, onverharde weg uitkomt. Nu sla je scherp linksaf. Na een scherpe bocht naar links loop je parallel aan het spoor, tot je bij een tunneltje onder het spoor kunt. Meteen sla je nog eens rechtsaf en volgt dit brede pad tot op een duidelijke driesprong. Hier moet je eigenlijk linksaf, maar als je rechtdoor een smal paadje volgt, kom je na ongeveer 200 meter uit bij een enorm gat in de aarde: de Grotta Noè. Het ligt links van het paadje in een open plek in het bos. Wees voorzichtig: als je hier over de rand valt, land je zo'n 80 meter dieper op de kegel met rotsblokken! Dat doet pijn... Deze grot is een "klassieker", een grot die je gedaan moet hebben, als je jezelf een echte speleoloog wilt noemen. Wij bezochten deze grot jaren geleden al eens. Je kunt rondom de enorme ingangsschacht wandelen (ruim 40 meter in doorsnede) en foto's maken. Daarna terug naar de grote splitsing.

Vanaf de kruising wandel je naar het noord-oosten (rechtsaf als je vanaf de grot komt). Op de eerstvolgende splitsing sla je linksaf en vrijwel meteen loop je onder een hoogspanningsleiding door. Volg het pad tot op een grote splitsing, net na een volgende hoogspanningsleiding. Nu sla je linksaf.

Na ongeveer 450m ligt links van je een enorme doline, met daarin de grote ingang van de Grotta Azzurra. Natuurlijk loop je even naar beneden en vervolgens de grot in. Gewapend met een goede lamp kun je een heel eind de grot inlopen. Zolang je op de "paden" blijft en goed kijkt waar je je voeten neer zet, kan er weinig gebeuren. Ook de weg terugvinden zou geen probleem moeten zijn. In de grot zijn een paar mooie afzettingen te vinden, die nog actief zijn: ze druppelen nog steeds en daarmee groeien de druipstenen nog altijd. Natuurlijk raak je in een grot nooit de druipstenen aan, ter bescherming.

Weer buiten vervolge je je weg, tot je op een grote kruising bij een grote wijngaard komt. Je gaat hier rechtdoor, waarmee je aan de rand van de wijngaard blijft lopen. Altijd de hekken achter je weer sluiten! Nadat je de wijgaard achter je gelaten hebt, buigt het pad naar rechts, daarna weer naar links. Het slingert een beetje door de omgeving en je volgt het tot op de volgende kruising. Hier staan bordjes die je naar het Parco Lupinc Skaljunk, eenhistorische plek met overblijfselen uit twee wereldoorlogen.

Al snel sla je rechtsaf en volgt het pad naar de Grotta Lesa, een grot waar je doorheen loopt om in de daarachter liggende doline te komen. Aan de overkant van de doline ga je via trapjes naar de Pitnji Vrh, de heuvel waarop de resten van loopgraven, bunkers, enz. liggen. Ook vind je hier de Pastriska Hiska, de herdershutjes uit gestapelde stenen. Kortom een bezoek meer dan waard. Bovenop de heuvel is ook een uitkijktorentje, vanwaar je een overzicht op de omgeving en de Adriatische Zee hebt.

Na een bezoek aan het Parco Lupinc Skaljunk ga je terug door de Grotta Lesa en vervolgens sla je twee keer rechtsaf: je bevindt je weer op het pad waarop je gekomen bent. Volg het brede pad verder naar het zuid-zuid-oosten en na ongeveer 600 meter sla je linksaf een paadje in, dat naar de Grotta Caterina (ook wel Caverna Caterina genoemd) leidt. Het huizenhoge ingangsportaal is niet te missen. Je kunt een flink stuk de grot inwandelen, mits je een goede lamp bij je hebt. In het ingangsgebied zie je overal "haken" in de wand zitten: een teken dat in deze grot regelmatig klimmers komen en via het bijna horizontale plafond hun klimspieren trainen.

Als je uitgekeken bent ga je terug naar het pad en volg je het verder. Al snel kom je bij de eerste huizen van Aurisina Stazione uit en daarmee de onvermijdelijke asfaltweg. Daar sla je linksaf en volgt de weg over de spoorlijn. Onderaan het viaduct sla je rechtsaf en wandelt op je gemak terug naar je auto. Die moet je nu zonder problemen kunnen vinden.

opmerkingen:
Het eerste deel van de tocht (richting Grotta del Bufalo) verloopt over kleine, soms onduidelijke paadjes, verderop ben je eigenlijk steeds op brede, onverharde wegen onderweg.

Wanneer je de grotten ingaat, zorg dan dat je voorzichtig bent: bij het afdalen in dolines en in grotten kan de grond glad zijn, vooral als het in de dagen voor je bezoek geregend heeft. Tweede punt is het grottenmilieu: het kan zijn dat er in de grotten vleermuizen slapen, stoor ze niet. Minstens zo belangrijk zijn de afzettingen (of druipstenen): die horen in de grot, aan het plafond, de muur of op de grond. Breek niets af om mee naar huis te nemen. Thuis worden ze snel dof en brokkelen af en mensen na jou willen ze ook zien. Bij de Grotta del Buffalo en de Grotta Noè is het oppassen geblazen: deze grotten hebben ingangsschachten, waar je zonder touw, bijpassende uitrusting en technische kennis niet kunt afdalen.

materiaal:
Behalve een goede (hoofdband)lamp heb je niet veel nodig. Neem wel voldoende drinken mee, het kan erg warm worden in de Triëster Karst!


 
 
honden meenemen?
 
land
Italië
provincie / streek
Triëster Karst
gemeente
Aurisina Stazione
parkeerplaats
langs de weg
x = 398.202
y = 5066.978
z = 160 m
hoogste punt
Pitnji Vrh, 229 m
tot. hoogtemeters
70 m
tijd
4 - 5 uur
atstand
9 km
uitrusting
(hoofdband)lamp
moeilijkheidsgraad
1 - 2 - 3 - 4 - 5
moeite waard?
1 - 2 - 3 - 4 - 5
fotogeniek?
1 - 2 - 3 - 4 - 5
track download
hutten/restaurant?
nvt