home || links
 

 

Rio Cuestis

canyoning

16 foto's
bij deze tocht
geen video
bij deze tocht

land tijdsduur moeilijkheisgraad
Italië 4-5 uur 3 (uit 5)
streek / regio lengte aanloop
Alpi Friuli 1000m 1-1,5 uur
gemeente / dorp hoogteverschil retour
Chiuseforta / Roveredo 420m 1 min
parkeren hoogste waterval / afdaling materiaal
bij de brug 80m standaard

topo:
 
wegwijzer
Vanuit Tarvisio neem je de provinciale weg richting Pontebba en Udine (SS13). Netvoorbij Chiuseforta sla je rechtsaf, een smal bergweggetje richting het dorpje Roveredo. Als snel kom je bij de brug over de Rio Cuestis, waar je je auto parkeert, bij een paar containers.
 
tocht
Te voet volg je de weg verder richting Roveredo, tot je, nét voor de Rio Simon, rechtsaf een breed bospad in kunt (425a). Aanvankelijk een breed pad, maar al snel wordt de wandelroute smaller en steiler. Je komt langs wat vervallen huisjes, maar blijft de markeringen volgen, tot je bij de overduidelijke instap van de canyon komt. Bij een gemetseld plateau stap je in.

Al snel sta je voor de eerste abseilers, die allemaal goed geëquipeerd zijn. Het karakter van de kloof is hier nog vrij open, later zal dat veranderen. Dan volgt een langer stuk waar je door de rivierbedding moet lopen (hier en daar een kleine abseil vanaf bomen). Dan wordt het terrein ineens compleet anders: smal en diep uitgesneden.

Nog steeds vormen de kleine abseils je grootste 'probleem'. Vanaf de twaalfde abseil wordt het serieuzer: een 23m hoge abseil brengt je in een waterbekken, nét boven de grootste afdaling van vandaag: de 80m waterval! Gemakkelijk te herkennen aan de plaquette van Pro-Canyon, de club die hier in 2006 de hele zaak gesaneerd heeft.

De 80m waterval neem je in twee stappen: als eerste daal je zo'n 20m af, tot je onder een overhang (die je van bovenaf niet ziet) een tweetal dubbele ankers ziet. Orografisch links van de waterval, als je met je rug naar het Val Canale hangt, rechts! Onder de overhang is plaats voor 2 tot 3 personen, de rest moet even wachten tot er weer plaats is. Het water klettert vrolijk langs je naar beneden. Vanaf het vrijhangende anker hang je je tweede touw uit (2*65, of equivalent) en daal je verder af. Het touw moet daadwerkelijk deze lengte hebben, anders red je het niet!

Net na deze abseil is op de linker oever een vluchtweg, slecht herkenbaar, en moeilijk begaanbaar. Beter daal je de laatste vijf watervallen gewoon af. De volgende waterval is zo'n 55m hoog. Aan de rechterkant van de beek daal je een paar meter af, tot je op een wat ongemakkelijke standplaats komt. Daar hang je je lange touwen in en daalt (een groot gedeelte) vrijhangend af. Nu volgen nog een paar kleinere abseils en dan sta je ineens onder de brug, waar je vanochtend je auto geparkeerd heb. Aan de linkerkant stap je uit het water en klimt langs een ongemakkelijk paadje de helling op. De tocht zit erop.
 
opmerkingen
Vanwege de twee totaal verschillende landschapsvormen (eerst open, daarna smal) een zeer interessante canyon. Vaak stroomt er in de zomer nauwelijks water, dus wacht je beter tot het flink geregend heeft. In het vroege voorjaar of bij extreme waterstanden wordt het hier echter gevaarlijk, dan zoek je beter iets anders.