home || links
 

 

Mlinarica

canyoning

 
8 foto's
bij deze tocht
geen video
bij deze tocht

land tijdsduur moeilijkheisgraad
Slovenië 1-2 uur 4 (uit 5)
streek / regio lengte aanloop
Julische Alpen 300 m 30 min
gemeente / dorp hoogteverschil retour
Trenta / Vršič-pas 285 m 15 min
parkeren hoogste waterval / afdaling materiaal
bij het monument 45 m standaard + hoofdlamp!

topo: Canyons Slovènes, F. Jourdan en J.F. Fiorina (2002) en
Schluchten / Canyon, Ingo Neumann (2004)
 
wegwijzer
Of je nu vanaf Kranjska Gora over de Vršič-pas rijdt, of dat je vanaf het Soča-dal omhoog richting Vršič gaat, het maakt niet uit: de (haarspeld)bochten rond de pas zijn genummerd. Net boven bocht nummer 48 (845 m hoogte) parkeer je je auto. Dit is in de buurt van het Kyuga monument.
 
tocht
Je volgt de asfaltweg omhoog, tot je bij bocht nummer 46 aankomt en gaat daar rechtsaf, een smal bospad in. Je komt al snel bij een eerste beekje (niet degene die je moet hebben!), de passeert een huis dat net wat onder je ligt en zoekt naar een paadje (niet echt heel duidelijk) dat je naar de instap van de canyon leidt.

Bij de instap heb je de keuze: óf je klimt voor het hele grote rotsblok langs een gezekerde passage naar de ketting en daalt de eerste 45m droog af (bij hoogwater zeker aan te raden), óf je gaat links om het blok heen en hangt je touw boven de top van de waterval uit (voor de échte mannen).

Vanaf het moment dat je in de kloof afdaalt, wordt het daglicht minder en minder. Op zich zie nog wel wat, maar een (waterdichte) hoofdlamp is aan te raden! Zeker voor degene die de touwen uithangt. Vanwege het slechte licht, is het met een normale compactcamera haast onmogelijk goede foto's te maken...

In ieder geval kom je bij een waterbekken uit, waar je aan de rechterkant je volgende afdaling moet equiperen.In totaal daal je zo'n 15m af, en overbrug je meteen twee watervallen. Zo gaat het verder naar beneden: de ene waterval na de andere, de meeste tussen de 10 en de 15 meter. Een steekt er nog met kop en schouders bovenuit: een 30 meter abseil. De kloof blijft steeds smal en donker en juist dat geeft de Mlinarica zo'n speciaal karakter.

Ineens houdt de kloof op: na een klein watervalletje kom je onderaan een platform, vanwaar de toeristen de uitgang van de kloof kunnen bewonderen. Je kunt dan nog een paar meter afdalen aan een enkele 8mm spit (niet aan te raden), of meteen uit het water klimmen. Vanaf het platform volg je een pad omhoog, dat je binnen een kwartier weer bij het monument, en dus je auto brengt.
 
opmerkingen
Een heerlijke tocht, met veel water en waar je je touwtechnieken moet beheersen. De canyon is goed behaakt, al is het in het donker soms een beetje zoeken naar de ankers. Een echte abseilcanyon.