home || contact || links

 

Špik

bergwandelen

© www.nutons.nl
19 foto's
bij deze tocht

video
bij deze tocht


land tijdsduur moeilijkheisgraad
Slovenië 8,5 - 9 uur 4 (uit 5)
streek / regio afstand soort route

Julische Alpen

14,5 km rondwandeling
gemeente / dorp hoogste punt benodigde uitrusting
Kranjska Gora Špik (2474 m) wandelstokken, helm
parkeren aantal hoogtemeters hutten onderweg
bij het bruggetje (869 m) 1605 m Koča Krnica

wegwijzer

Vanuit Kranjska Gora rij je een stukje richting Vršič-pas. Net buiten het stadje steek je de Pišnica (een klein riviertje) over. Een goede kilometer verderop zou je het water nog eens oversteken, maar in de buurt van de brug zoek je een parkeerplaats.
 
de tocht

Deze tocht is zeker niets voor mensen met hoogtevrees of mensen die (letterlijk) niet zeker in hun schoenen staan! In het laatste stuk naar de Lipnica en de Špik moet veel geklauterd worden: met handen en voeten klim je naar de top. De meeste passages zijn niet gezekerd. Vanwege steenslaggevaar is het aan te raden om vanaf de eerste klimpassage (bij de staalkabel) een helm te dragen, en die op te houden tot je op de gruishelling staat om af te dalen.

Het eerste deel van de tocht, tot aan de Koča Krnica, is gemakkelijk en voor iedereen toegankelijk. Deze wandeltocht vind je elders op deze site: Pišnica-dal. Vanaf de hut ga je nu linksaf, de route naar de Špik wordt hier aangegeven. Je steekt een droge rivierbedding over en volgt het pad tot aan een klein watervalletje, dit riviertje heet de Gruntovnica. Het watervalletje ligt iets rechts van het pad, verborgen in een kleine spleet. Het pad wordt nu wat moeilijker begaanbaar: het volgt de rivierbedding en je moet over grotere en kleinere rotsblokken je weg zoeken. Rood-witte markeringen wijzen je de weg.

Na een poosje klim je uit de rivierbedding en steek je een brede gruishelling over. Het terrein is even wat vlakker, maar aan het einde kom je in een bos, het pad draait scherp naar rechts en wordt weer steiler. Na een poosje sta je bij de Gamsova Špica, een klein topje onderaan een wijdse alm. Het volgende doel is een klein pasje, dat op 2172 m ligt. Het pad leidt je nu naar links en over een stukje graat klim je verder omhoog.

Een volgend colletje dient tegelijkertijd als rustpunt: de stokken gaan op de rugzak en blijven daar voorlopig, de helm wordt opgezet. Het terrein verandert compleet: van bossen en almen stap je nu in kale rots, van wandelen schakel je over op klimmen. Het begint gelijk met een klim van zo'n 12 m, met een staalkabel gezekerd. Je loopt over een klein topje, daalt weer een stukje af en klimt opnieuw omhoog. Je komt op de top van de Lipnica (2417 m) en dan zie je voor het eerst de Špik liggen. De top blijft echter onzichtbaar, tot je er bijna op staat.

Vanaf de Lipnica moet je opnieuw een stukje afdalen en pas dan begint de finale: over ongezekerde rotspassages (1e graads) klim je met handen en voeten naar de top van de Špik. Vanaf hier kun je omliggende toppen bewonderen: de Škrlatica, de Razor, de Prisojnik en wat verder weg de Jalovec, de Mangart en de Ponza. Na een welverdiende pauze (je hebt tenslotte ruim 1600 hoogtemeters achter de kiezen) daal je over hetzelfde pad weer af, tot je bovenaan de gruishelling tussen Špik en Lipnica staat. Nu gaat de helm weer op/in de rugzak en komen de wandelstokken weer tevoorschijn. De eerste paar honderd meters daal je over het losse gruis af. Met een beetje moed en techniek gaat dit ongelooflijk snel!

Ter hoogte van wat hele grote rotsblokken veranderd de gruishelling: ze wordt wat minder steil en er is weer een duidelijk pad te herkennen. Nog wat verder naar beneden verdwijnt het in het bos, er wacht je een lange, steile weg naar de Pišnica... Je komt vanzelf op het brede pad waar je vanochtend vertrokken bent. Je slaat rechtsaf en met een klein half uurtje ben je terug bij de parkeerplaats.

 
opmerkingen

De tocht naar de Špik is mooi, maar lang. Je loopt vanaf de hut vrijwel constant in de zon en de laatste mogelijkheid om af te koelen is het watervalletje in de Gruntovnica. Dan duurt het uren eer je weer bij de Pišnica bent. Neem dus voldoende water mee! In sommige wandelgidsjes wordt de route andersom beschreven: via de gruishelling omhoog en via de hut terug. Leuk voor de hut, omdat je vrijwel zeker wat gaat drinken, maar de weg omhoog is in dat geval lang, saai en moeilijk, vooral wanneer je eenmaal op het losse gruis bent aangekomen.